معلم

یاد بادآن قیل وقال مدرسه روزها وهفته ها وماه وسال مدرسه

یاد آن ایام وآن پاکی بخیر کوچه های آشتی خاکی به خیر

یاد تکلیفی که سهل انگاشتیم یاد تکراری که ازبر داشتیم

یاد لحن همزبانی ها به خیر یاد قهر وگچ پرانی ها به خیر

یاد آن روزی که در صف می شدیم یاد تشویقی که با کف می شدیم

یاد زنگ تفریح وانشا به خیر یاد نظم وناظم و بابا به خیر

یک معلم داشتم از جنس آب انکه بیند تشنهکامی وقت خواب

یک معلم یک در روشن ضمیر همچوباران درشت گرمسیر

سبز سبزی از تبار سبزه زار یک تفی دیگر به روی روزگار

با سری از شیر نر بی باک تر با دلی از یک قناری پاک تر

پاک نوش وپاک پوش وپاک چشم آنکه خوردی بغض خود را وقت خشم

یک سر وگردن زگلها بیشتر یک کم از درویشان درویش تر

خسروانی گنجی از دانستنی با زبانی چون کتاب از گفتنی

جهل می شست وجلای ناب داشت نسبتی گویی که با مهتاب داشت

تا قیامت تا ابد یادش بخیر یاد بغض وخشم وفریادش به خیر

یاد کودکی...